لزلي هوارد
Howard, Leslie
بازيگر، کارگردان (1983، لندن - انگلستان؛ 1943)
با نام لزلي هوارد استينر به دنيا آمد. پدر و مادرش مجاري بودند. تحصيلاتش را در کالج داليچ به پايان برد. طي جنگ جهاني اول، درجبهه، موجي شد و براي معالجه کار بازيگري را ادامه داد. در سال 1914، براي نخستين بار، در لندن روي صحنه رفت. اما در امريکا، ابتدا روي صحنه و سپس سينما، به شهرت رسيد. با چشم هاي آبي و موهاي بلوند يک انگليسي فرهيخته ي نمونه اي (ترکيبي از يک شاعر رمانتيک و روشن فکر تيزهوش) براي تماشاگران امريکايي به شمار مي آمد. طي دهه ي 1930 هم زمان در هاليوود و سينماي انگلستان فعاليت داشت. با آغاز جنگ جهاني دوم به طور کامل در انگلستان مستقر شد و به کارگرداني و تهيه کنندگي نيز پرداخت. دخترش، لزلي روت، سرگذشت او را در کتابي با نام يک پدر آرام قابل توجه (1959) نوشته است. در بازگشت از ليسبون به لندن، براي يک مأموريت محرمانه ي جنگي، هواپيماي او مورد حمله آلماني ها قرار گرفت و بر اثر سقوط آن درگذشت. برادرش، آرتور هوارد و پسرش، رانلد نيز بازيگر بودند. براي ميدان برکلي و پيگماليون (در نقش «هنري هيگينز») کانديداي دريافت اسکار بهترين بازيگر نقش اول بود. هم چنين براي پيگماليون در جشنواره ي ونيز بهترين بازيگر شناخته شد.
در دهه ي 1930 هاليوود براي بازيگران انگليسي مکان امن و مطمئني به شمار مي آمد؛ از جمله براي چارلز لاتن، سدريک هاردويک و هوارد، که اين آخري با چهره اي محجوب، يک جنتلمن انگليسي کامل مي نمود. هوارد با رويکرد طبيعي اش به بازيگري، سبک جديدي را خلق کرد که بسيار جذاب بود. شخصيت روي پرده ي او با شخصيت واقعي اش تقريباً يک سان بود: مردي شريف و مهربان. رفتارش با زنان نيز هم راه با حس درک و هم دردي بود. او به آنان اجازه مي داد شخصيت و هويت شان را حفظ کنند و هرگز خود را به آنان تحميل نمي کرد وبه همين دليل مناسب ترين انتخاب براي ايفاي نقش «اشلي ويلکس» رويايي در برباد رفته بود، تا بتواند در مقابل «رت باتلر» مقتدر و مسلط، تضادي چشم گير خلق کند. تنها نقش استثنايي او در اين ميان، «پروفسور هيگينز» ضد زن در پيگماليون بود - فيلمي که او خود آن را کارگرداني کرده بود.
از فيلم ها (به عنوان بازيگر): 1917 - جنگ جوي خوشبخت (تورنتن)؛ 1919 - نوکر و بانو (بنتلي)؛ 1920 - به سوي خارج (ميلتن)؛ 1931 - هرگز دو نفر ملاقات نخواهند کرد (وان دايک)، پنج و ده (لنرد)، يک مرد آزاده (ک. براون)؛ 1932 - در خدمت خانم ها (ا. کوردا)، جهان جانوران (ا. گريفيث و کيوکر)؛ 1933 - اسرار (بورزيگي)، اسير (دل روت)، ميدان برکلي (لويد)، خانم تمايل دارد (گ. ميلر)؛ 1934 - درباره ي اسارت بشري (کرامول)، مأمور بريتانيايي (کورتيز)؛ 1935 - اسکارلت پيمپرنل (ه. يانگ)؛ 1936 - روميو و جوليت (کيوکر)، جنگل سنگ شده (مايو)؛ 1937 - من به دنبال عشق هستم (مايو)، جانشين (گارنت)؛ 1938 - پيگماليون (+ هک)؛ 1939 - اينتر متسو - يک داستان عشقي (راتاف) (+ هت)، برباد رفته (و. فلمينگ)؛ 1941 - مدار چهل و نه درجه (م. پوئل).
